This year I was introduced to a fellow named Jop Euwijk. I believe he’s also the very core to a band of which I forgot the name, but fuck it… I never heard that band, so what’s there to say about it. Anyway, he also recorded a solo album named ‘A Ltd. Lion Pup’ that’s just so unbelievably good. Well written, adventurous and unmistakably very much influenced by the mighty Brian Wilson in both songwriting and weirdo production techniques. Here’s a (pretty young) guy from Spijkenisse making the album I write longest about in this years ‘lijstjes post’. Pretty bizarre, ey?

Where can I get my unworthy hands on a copy of this King-Arthur-and-The-Nights-of-the-Round-Table-style legendary album thee asketh!?!? Just follow this blue rabbit and click A Ltd. Lion Pup on the right.

Ergens in Rotterdam sluit een geschiedenisstudent zich op in zijn kamertje om muziek op te nemen. Af en toe gaat de deur open en wordt een bevriende muzikant binnengelaten om een riedeltje mee te spelen, maar verder doet Jop Euwijk het helemaal zelf. Onze eigen Brian Wilson aan de Maas zou je kunnen zeggen. Ware het niet dat Yop, zijn artiestennaam, niet net zo gek en geniaal is als Brian Wilson. Het resultaat van al deze sessies op het studentenkamertje zijn te vinden op de cd A Ltd. Lion Pup . Zeventien popliedjes die doen denken aan The Beatles en Beach Boys en allemaal lofi zijn.

Yop is bovenmatig getalenteerd en weet zijn nummers kwa opnamekwaliteit en lengte te beperken tot de essentie. Deze Rotterdamse aanpak werkt prima en maakt van A Ltd. Lion Pup een prettig luisterbare plaat ook al had er naar mijn smaak af en toe wat sambal bij gemogen.

Een debuut van de Rotterdammer Yop. Een eenmansproject die op dit in eigen beheer uitgebrachte mini-album A Ltd.Lion Pup hier en daar hulp krijgt van wat gastmuzikanten. Jop Euwijk zou je kunnen kennen van het werk met zijn band Surface Noise, maar dit is van een heel ander laken een pak. Zeventien nummers worden er in een klein half uur doorgejast, zoals ook Robert Pollard dat kon.

Deze schijf is samengevat een snufje The Beatles ten tijde van Revolver een toefje Beach Boys ten tijde van Pet Sounds en dus het nodige aan Guided By Voices, leuk, grappig, vol ideeën, een knipoog naar de 60er jaren. Veelbelovend wil ik dit dan ook betitelen en liefhebbers van zogeheten lofi-muziek zouden het zeker eens moeten beluisteren.

Is het John Lennon of Brian Wilson? Nee, het is de korte lo-fi-liedjes smedende John Peel-fan Yop van de band Surface Noise. Het titelnummer opent zonder intro of andere aankondigen meteen ergens midden in het refrein. Yop doet alleen aan hoogtepunten en daarom duren zijn liedjes zelden langer dan twee minuten. De dartele melodietjes, vaak omringd door huppelende toetsenpartijen, hebben allemaal een aangename vrijblijvendheid.