Skip to Content

Cut-up Magazine

Newly Refurbished and Tussock Moth (review)

Published: May 11, 2009
Tags: esc.rec.21, Press

PREVIOUS
NEXT
RANDOM

Review by Peter Bruyn in Cut-Up Magazine:

Apricot My Lady: performance in de dadaïstische traditie van dat woord
Mon, 11.05.2009

Door hoeveel mensen en in hoeveel landen er precies werd meegeluisterd is niet helemaal duidelijk, maar Vpro’s Café Sonore op Radio 6 zond het concert van Apricot My Lady op zaterdag 9 mei jongstleden in ieder geval rechtstreeks uit en dat werd ook nog eens internationaal door geprikt. Toch had het lijfelijk aanwezig zijn bij het optreden in het Rotterdamse Worm een aanzienlijke meerwaarde. En dat geldt evenzeer voor het concert ten opzichte van de cd Newly Refurbished and Tussock Moth, die afgelopen week verscheen.

Bij Apricot My Lady is de fysieke beleving belangrijk. Fysiek dan uiteraard in de betekenis van meer dan alleen luisteren. Om de simpele reden dat er zoveel te zien valt. En vooral ook omdat je na het zien direct anders luistert en zelfs totaal nieuwe dingen kunt horen. Een optreden van Apricot My Lady is meer dan een ‘concert’. Het is een performance in de dadaïstische traditie van dat woord.

Het kwartet dat Apricot My Lady is, ontstond een jaar of vijf geleden uit het samenvoegen van twee duo’s. Enerzijds de Bohman Brothers, het excentrieke Londense tweetal Adam en Jonathan dat al sinds halverwege de jaren negentig met een tafel vol keukengerei, van bestek tot eiersnijders en van waterglazen tot bakvormen, klankcollages schept door de vaak gevonden voorwerpen met een vijl of strijkstok te bewerken. En dat dan in combinatie met het voordragen van doorgaans absurde teksten in de beste Monty Python-traditie.

Gitarist Lukas Simonis en fluitiste Anne LaBerge – die beiden ook veelvuldig met elektronica in de weer zijn – vormden samen het duo Moaning Balsa. Toen de twee duo’s elkaar regelmatig op dezelfde podia tegen kwamen groeide het idee om iets samen te doen leverde Apricot My Lady op. Netto méér Bohman Brothers dan Moaning Balsa, maar tegelijk ook weer geen ‘Bohman Brothers Extended’, daarvoor zijn de verschillen te groot. Alsis het maar doordat Jonathan Bohman in deze groep het gefröbel aan de keukentafel helemaal aan broer Adam overlaat en zich concentreert op zijn rol als vocalist en ceremoniemeester van het spektakel.

De presentatie van de Apricot My Lady cd ‘Newly Refurbished and Tussock Moth’ gaat samen met een korte Europese tournee en op het podium blijkt het kwartet nog aanzienlijk hilarischer dan op het album. Vraag hen niet naar een muzikaal concept of een compositorisch idee achter de muziek. In een promotieschrijven bij de cd wordt de vraag of de groep improviseert of vastliggende stukken speelt handig ontweken met de opmerking: “It’s all that and less, or none of that and more”.

Apricot My Lady gaat over geluid. En over tekst. En die teksten zijn aangenaam bizar, hoe herkenbaar en dicht bij huis ook. Ditmaal, in Rotterdam, leest Jonathan geen op straat gevonden boodschappenlijstje voor, wat hij in het verleden wel deed, maar een medisch rapport waarbij een abrikoos uiteindelijk aan de bron van alles blijkt te staan.

In Worm speelt als gast nog een vijfde muzikant mee, Henk Bakker. Hij is verantwoordelijk voor een decor van uit veldopnamen samengestelde soundscapes. ‘Treatments’ noemt hij het zelf in een interview voorafgaand aan het optreden. En dat zal hij vervolgens tijdens het concert nog een paar keer uit de mond van Jonathan Bohman moeten horen die bij het voorstellen van de musici niet kan nalaten om op bijna sardonische wijze te zeggen: “En hier Henk Bakker, eh… ‘treatments’!”.

Sommige stukken zijn zo opzwepend ritmisch, dat het bijna ‘pop’ wordt, zeker als daar nog wat Donald Duck-achtige stemmetjes aan toegevoegd worden. Adam Bohman en Anne LaBerge spelen ‘Een Duet voor Twee’, waarbij Bohman over schoteltjes en flesjes schraapt en LaBerge die klanken op fluit pareert. Lukas Simonis steekt ondertussen vorken en ander bestekgoed tussen z’n gitaarsnaren voor het volgende nummer.

Even later is er een stuk voor vier spreekstemmen, die om en om regels uit vier verschillende teksten voorlezen tegen een ‘treatments’-achtergrond van Dekker. Het werkt verrassend goed. Al even Dada – of Fluxus – is het stuk waarin het kwartet eerst precies één minuut muziek speelt waar ze gek op zijn, vervolgens een minuut muziek die ze haten en tenslotte een minuut muziek die ze nog nooit van hun leven gehoord hebben. Jonathan Bohman houdt het allemaal precies met de stopwatch bij.

Zo gaat het verder in Worm. Absurd. Uitdagend. Je wordt je – kijkend naar Adam Bohman – nog eens bewust hoeveel verschillende klanken er uit een blikken bakvorm zijn te halen. En ja, er worden ook een paar stukken van het album gespeeld. Net zo dwars en eigenwijs. Maar je moet – net als in het geval van veel impro-jazzplaten – het eerst toch in levende lijve meegemaakt hebben om later thuis daarbij nog een beetje dezelfde ervaring te hebben. Bladerend in een kookboek kun je je het resultaat van een recept ook alleen maar voorstellen als je het gerecht ooit al eens geproefd hebt.

Apricot My Lady in Worm, Rotterdam en voor VPRO Café Sonore, Radio 6 op zaterdag 9 mei 2009. Newly Refurbished and Tussock Moth is verschenen op Esc.rec.

No comments yet.