Skip to Content

Live XS

II aka The Cheshire Rat (review)

Published: January 25, 2008
Tags: esc.rec.18, Press

PREVIOUS
NEXT
RANDOM

Live XS (www.livexs.nl):

In de rubriek ‘hoor en wederhoor’:

HOOR: Als ik een positieve draai aan het werk van Yoshimi! zou moeten geven, dan is het enige woord wat in me opkomt: ‘creatief’. Het muzikale brein achter Yoshimi!, Niek Hilkmann, heeft duidelijk ideeën te over, maar weet deze niet heel gestructureerd naar buiten te brengen. Daarom kunnen we deze ep fijn met het labeltje ‘experimenteel’ bestempelen. Niek heeft een absurde hoeveelheid instrumenten op zolder staan en heeft blijkbaar in een vlaag van positieve discriminatie besloten alle instrumenten te gebruiken voor zijn muziek. (Check voor de hele waslijst de site, als ik ze op moet noemen kom ik woorden tekort voor deze recensie; ja, zelfs na dit intermezzo!). Zo ontstaat met wat knip- en plakwerk op de laptop een toch best imposante collage van verschillende geluiden, die niettemin een niet al te soepele luisterervaring biedt. Veel losse geluidjes hier en daar door de nummers heen verweven leiden eerder af dan dat het wat toevoegt. Zoals het een volwaardig experiment betaamt is de stem van Yoshimi! niet bijzonder goed, helaas is zijn Engelse uitspraak nog slechter, wat binnen de bedoelde vrolijke knulligheid toch écht niet te harden is. Het is duidelijk dat er veel aandacht is geweest voor het complete creatieve proces: artwork, bio, website, maar in het geval van de muziek geldt voor Yoshimi! toch echt: meer is minder.
(Hans Joris Lameij)

WEDERHOOR: Meer is minder! Daar zit zeker een kern van waarheid in en ik denk dat je dat ook zeker mag aandragen als kritiek op enkele nummers. De resensent zegt alleen niets over mijn meer rechttoe-rechtaan liedjes. Het experimentele spul zal misschien problemen ondervinden op weg naar de oorschelpen van de gemiddelde luisteraar. Omdat de liedjes een bepaalde popstructuur missen, zijn zij ook niet als gewone popliedjes te beluisteren. Vandaar de verwarring. Mag ik, om me te verdedigen, wijzen op de impulsiviteit, het enthousiasme en de wellicht niet al te subtiel gebrachte emotie? De liedjes weten ondanks hun misschien wat vrije structuur en niet noodzakelijke afleidingen een emotie in een rauwe, pure vorm naar voren te brengen. Juist die misschien wat overbodige, impulsieve toevoegingen maken het luisteren zoveel interessanter en menselijker. Dingen die ik als luisteraar vaak mis bij dit soort zolderkamermuzikanten zijn dat enthousiasme en die menselijkheid! Op deze ep vind je een mens, met al zijn menselijke foutjes, afleidingen, ups en downs. Daardoor vertaald het materiaal zich ook goed naar live. Hiermee kan je ook mijn uitspraak van het Engels verdedigen: dat is gewoon mijn accent op dit ogenblik, sorry!
Met vriendelijke groet, Yoshimi!

No comments yet.