Skip to Content

Title: Doos Where The Days
Artist: De Bronstgieters
Format: CD-R (in hand printed 12″ sleeve with many extra’s), download
Catalog#: esc.rec.10

Tracklisting

01 Twee Tatu Teentjes (1.37)
02 Ach Du, Mariechjen (2.06)
03 Hij Zij Draadje (2.12)
04 Morsig (1.37)
05 Hoppa Hop (1.38)
06 4 Punter (1.36)
07 Oma (2.14)
08 Hij Jij en Ik (2.22)
09 Mein Haus (2.21)
10 Doorspoel Met Wind (0.39)
11 Rebe Meine Rücken (3.12)
12 Gemeenschap (3.38)
13 Moesterbali (0.28)
14 De Koningsbijtje (2.45)
15 O, God, Asaf! (2.19)
16 Kutje Akoestic (1.58)
17 Bolus Trax (0.45)
18 Bolus Trax (2.13)
19 Bolus Trax (2.46)
20 Bolus Trax (0.57)
21 Bolus Trax (0.27)
22 Bolus Trax (0.51)

Credits

Alles Bronst. All songs from audiocassettes, produced by De Bronstgieters and Robertjan Bruins, except ‘Twee Teentjes’ and ‘Ach, Du Mariechjen’ (live in Hedon, Zwolle). Especially for the Bolus Trax: nice, pleasant, female voice by Madame Bettine Gritter, thanks! CD master by Longwood, first class noise professor.

Press release

Kampen, 1987: turbulent birth of ‘De Achteruitkijkspiegeltjes’. After just one street performance that name quickly changed to ‘De Bronstgieters’. They grow out to be one of the most interesting bands in rammelpop loving Holland. Both music and act reach absurd and hysterical peaks that now and then displays an almost uncanny geniality, only to be compensated by disturbed stupidity that forces even the driest jerk to completely lose it. De Bronstgieters are not only a band, but a theatrical piece of art. An experience that must not be missed, but… they regrettably stopped playing in 1993.

Still holding on to some of their audiocassettes and actually still playing them quite regularly after all these years, I decided to ask them for a re-release on esc.rec. After their first meeting to discuss this proposition, De Bronstgieters sprung back to life and before I could say ‘come-back’, they decided to release a brand new De Bronstgieters compilation and do at least one live performance to present this release to the public.

De Bronstgieters presented their compilation ‘Doos Where The Days’ on the 20th of May 2006 and it was a legendary night! This went way beyond simple nostalgia, although the number of approvingly smiling old fans that were present that night was overwhelming. De Bronstgieters themselves are also very pleased with the way everything comes together and no longer exclude the possibility that they will be performing some more… so be on the look out!

The (10th) esc.rec. release ‘Doos Where The Days’ consists of a carefully made selection of old songs remastered from the original Bronstgieter audiocassettes and some rare (read weird) ‘Bolus Trax’. The cd-r comes in a hand printed 12″ record sleeve with many, many extra’s!

View some pictures of De Bronstgieters in the studio, printing the artwork and performing live overhere.

Reviews

Check some reviews of this release overhere.

One comment

Text written by Ferry Rooseboom (Excelsior Recordings) to accompany ‘Doos Where The Days’:

Ferry Rooseboom oftewel Heer Tulpstruik is in zijn dagelijkse leven de man met de goede neus en mede platenuitbrenger van het befaamde Excelsior Recordings. Het label van de fijne muziek. Hij houdt van kinderen, honden, fietsen en lekker eten. Zijn voorliefde voor het aloude vinyl is legendarisch! Geen mens ter wereld kan met zijn nagels meerdere platen tegelijk draaien en uitversterken via zijn mond.

“Kampen, 1983. Mijn eerste schrijfopdracht op de Chr. Academie voor de Journalistiek: ‘Wat ik dacht toen ik voor het eerst het stationnetje uitliep die gietijzeren brug over de rivier op?’. Mozeskriebel, ik was achttien en kon nog niks, laat staan iets fatsoenlijks op papier zetten. Wat ik op dat moment dacht wist ik bij God niet meer. En dingen verzinnen, dat verdomde ik. ‘I hate all fantasy-related stuff, weetjewel.’ Bovendien was ik veel te druk met andere dingen. De Goeie Muziek vooral. En De Drugs, want die waren d’r ook in overvloed. Hasjiesj en amphetamine. De beste cocktail om te kicken op de prachtplaatjes waar Jolanda en ik op stuitten. ‘This Charming Man’ van The Smiths, och arme, wat mooi. En je had De Goot en De Poort waar ze ook best goed draaiden. Kampen rockte best wel heel hard toen. Het is dan ook niet voor niks dat uitgerekend deze stad – die showroom van calvinisties goed fatsoen, De Bronstgieters hun oorsprong vonden. Want is het niet zo dat juist uit de burgerij de meest waardevolle kunst voortkomt? (In koor: ‘Zo is het!’) In retrospectief is deze outfit een prachtig voorbeeld van het laat-negentiende-eeuwse ‘alternatieve muzikale gedachtegoed’. Muziek die welbeschouwd alleen in de cocon Kampen kon ontstaan. Oorspronkelijk, tegendraads, origineel en verdomd, de deunen zijn ook nog daar. En wat is het toch goed geweest dat ze niet Het Grote Succes hebben geoogst. Zeker weten dat Succes de Bronstgieters de nek had omgedraaid. Sterke benen hebben ze, daar niet van, maar succes is de doodsteek voor dit soort outfits (zie: Simple Minds, Nirvana, etc.). Nu dan, de Bronstgieters zijn terug. Eenmalig. En zo hoort het. Daarom liefhebbers, vrienden en familie: gebruikt weer een keertje de drugs, drink er wat bij en laat dit stukje glorieuze Kamper geschiedenis herleven.”

Comment by esc.rec. on February 28, 2007